دود از دلم برآمد، دادي بده دلم را

شاعر : اوحدي مراغه اي

در بر رخم چه بندي؟ بگشاي مشکلم رادود از دلم برآمد، دادي بده دلم را
دستي بزن برآور اين پاي در گلم راپايم به گل فروشد، تا چند سر کشيدن؟
پنهان کن از رقيبان دست حمايلم رادستم چو شد حمايل در گردن خيالت
او نيز داد رخصت، چون ديد قاتلم رابردند پيش قاضي از قتل من حکايت
گر زانکه بر گشايي يک يک مفاصلم راجز مهر خود نبيني در استخوان و مغزم
بر آستان خود نه تابوت و محملم راوقتي که مرده باشم، گر مهر مينمايي
يکسر به باد دادي تحصيل و حاصلم راتا نقش مهر خويشم بر لوح دل نوشتي
ديوانه ساز بر خود ياران عاقلم راعيبم کنند ياران در عشقت اي پريرخ
گر اوحدي بديدي قيد و سلاسلم رااز غل و بند مجنون ديگر سخن نگفتي